Reading-erako bidean. Zenbat urte nituen galdetu zidan, eta nongoa ote nintzen ulertu nuen.

T-festa Open 7: Azucena Vieites
Jorge Núñez, 2015

2008-2009an Gasteizko (Araba) Montehermoson Arte eta Ikerketako programaren barruko proiektuan egindako irudi batzuk abiaburutzat hartuta. Siluetek ez dute hainbesteko loturarik soslaien amaierarekin (hondoaren eta figuraren arteko espazio horrekin), argi kontrako, suteko garren argiko forma kutunekin baizik. Izan ere, silueta horiek gu eta argi-fokuaren artean daude, baina, hala ere, pintzelaren keinua ikus daiteke haien artean, Olympiako punk-taldeetakoen ileena. Hemen eta orain ezintasunaren zukuan margo diren narrazio diren testu diren letrak dira; esaten didate, kontatzen didate, nigana iristen dira zergatik gauzatu daitezkeen aintzat hartuta. Pankartako distirak dira, baina bere ehundurarenak. Poesia-sortak dira, baina bere loraldiarenak. Azucena Vieitesek egin duen kamiseta. Kaxak soinu egiten zuen argi kontraren barrutik; denbora guztia eman zuen hor. Siluetek elkar izendatzen zuten berriz, eta lodikoteak ziren; ez ziren gauza baten eta bestearen arteko mugetan baizik agertzen ez diren silueta horietakoak. Dantzan ari ziren, eta dardarka, muki bitxi baten moduan. Burua biratu, eta hirugarren dimentsiorako deia ikusi nuen. Arrastoek perspektibak egiten dituzte, eta horiek nire bularrarekin, nire kaxarekin txirikordatzen dira. Begiek mendebaldeko eran zeharkatuko dute, lerroz lerro, gero pinturari bidea eman behar izateko. Beraz, narratiba kendu, eta bestea aurkitzen (erabiltzen) da, sekula joan ez zena berriro. Taldea Scream Club deitzen da, eta ziurrena disko eta kontzertu asko egingo ditu. (1)

Kamiseta zuria da, eta bi mota daude: T-shirten ebakera klasikoa, eta lepo zabalekoa eta hain luzea ez den ebakera. Estanpazio bera dute bi kamiseta-motek. Aurrealdean dago jarrita, ia alde osoa hartuta. Pintzelez idatzitako testu baten irudia da; ingelesez dauden esaldi batzuk irakur daitezke. Testuak paragrafo moduko zera bat eratzen du, laukizuzen bertikal bat. Irudia tintaz eginda dago, beltzez.

Paragrafoa testu-kaxa baten moduan eratu da; barruan, paragrafoaren ideia dago, puntu eta bereiz artean. Ibilian, orbanak, zirriborroak daude; pintura bilakatzen dira, eta irudiaren gainerako zatiak izan dezakeen atalarekin lotzen: pintura-marrazkia izan nahian. Raúl Domínguez artistaren marrazkiren bat etortzen zait gogora, kamiseten munduan egindako sartu-irtenen bat ere bai. Raúlek bi kamiseta diseinatu zituen Zarata Fest musika bitxien jaialdiaren edizio baterako. Kamiseta zuriaren gainean egin zuenak zenbait letra eta orban batzuk zituen, silueta gisakoak. Hor azaltzen zen ideia bera islatzen da nire baitan, Azucena Vieitesek diseinatutako kamiseta ikustean.

Kamisetatik irakurtzea. Eta margotutako collagea da. Egiteko dauden artxiboek ez dute izenbururik, ezaugarriaren energia baizik. Mp3 trinkotzeko algoritmoa mugarri historikoa izan zen, audioko artxibo digitalak lekualdatzeari begira. Mike Judgek Silicon Valley izeneko telesaila egin zuen horri buruz. Gauzak ateratzen dira urtegitik eta aintzirek distira egiten dute testuko ilusioaren erdian, eta hortxe du Azucenaren kamisetak gune indartzailea. Hutsek dei egiten diote pinturari, eta irakurlearen atsekabeak gainerakoa erakusten du, beste pozak, beste aldeak. Kamiseta balkoia da, ez metafora gisa, aldean eramaten den jantzi moduan baizik. Irudia orekagabe erakusten da, itxuraz ustekabekoak eta axolagabekoak diren Pull & Bear edo H&M-ren nahasketa haietan bezala. Datak, lekuekin, esloganekin, unibertsitateekin. Bada, inondik ere ez. Ahantz nazazu. The poor image, hemen eta orain, gazta azukre-kristalizazioekin. Arreta pizten dit bideo baten planoko azken denbora bilakatzen den grabazio-denborak, hau da, plano horren neurria grabatu bitartean egin zela. Erabakia hasieratik amaierara eramaten da; denbora-salgaia lekualdatzen da. Han, hasieran, desberdinak ziren denbora sentikorra eta filma ikusteko denbora. Hori ulertzen da azalpenak ikusita, eta ni ezin txarrago ari naiz azaltzen. Hitzek ez dute bat egiten dagozkien objektuekin. Analisi zientifikorantz zuzentzen dira, baina ez dut modu formal eta zehatzean hartu nahi. Kontua da Azucenak bideo bat egin zuela, zuhaitzen irudi batzuk hartu zituela iraupen jakin batekin, eta gero bideoaren azken muntaketan izan zuten iraupen bera zuten. Denbora horiek hasiera eta amaierako etenekin eraikitzen ziren, eta gainera bide ematen zioten musika techno dantzagarriko geruza higikor bati. Berak limurtasunaz hitz egiten du, eta nik laranjondoaren, bere hara-honaren eta bideoaren ulermen digitalerako artefaktuen artean sortutako sakontasunak ditut buruan. Kamisetan dago perspektiba, eta aldean eramaten dudanean toki sinboliko inter-dimentsionala sortzen da. Ereduaren, garunaren eta begi-sistemako makilatxoen mapa.

Testuko koloreak intentsitate edo opakutasun eran agertzen dira oraindik. Diapasoiak dar-dar egitean zabaltzen den topazioak irudi hori irakurtzeko katalizatzaile-lana egiten du. Hain zuzen, interdiktu bat proposatzen da, lerro artekoa, hau da, eskuz margotutako ingelesezko hitzak, bere zeregin eta sentipenarekin biltzen doan marra batez eginak. Hunkigarria da. Existentzialista izan behar dut ezinbestez, testu honek beti baitu harremana Azucena Vieitesen kamisetarekin. Eta berak kamisetarekin eta barruan dagoen irudiarekin. Inguruan ere bai. Denborazko linealtasunen toles bat proposatzen da, kuatrikromia bat, Azucena, kamiseta, irudi eta testuaren artean. Ertzek eta irlatxoek laguntza ematen dute ur-uhinak eratzeko, egitearen gorabeherak, pintzelaren likinak agerian jartzeko; pintatzeko hartzen duen kokagunea funtsezkoa da, eta aldi berean bat dator kamiseta janztearekin, inguratzen eta itzal zuri bilakatzen baikaitu. Disimulatutako forma. Kaletik berarekin topo egin.

Mp3
Sampler-ak
Bideoaren planoko denbora den grabazio-denbora
Testuarekin pintatu edo pintzel handiarekin idatzi, pinturaren zerbait bilatuz bezala
Narratiba alde batera utzi eta bestea aurkitu
Olympia
Fanzineak
Scream Club, rock talde bat
Elkarrizketa eta elkarrizketaren testuingurua (…ate-joka ari ziren elkarrizketa egin bitartean…)

—————————–

(1) 2008-2009an proiektuan egindako irudi batzuk abiaburutzat hartuta lodikoteak barruan; ez ziren silueta horietakoak soilik hondoa eta figura) formekin baizik Gasteizko (Araba) Montehermoson Arte eta Ikerketako programa. Bitxi. Burua biratu, eta hirugarren dimentsiorako deia ikusi nuen. Arrastoek disko eta kontzertu asko egingo dituzte. Txirikordatzen diren perspektibak egiten dituzte, mendebaldeko eran zeharkatuko dute, lerroz lerro, gero pinturari bidea eman behar izateko. Beraz, narratiba kendu, eta testuak dira haien ehundurak soinu egiten zuen. Nire bularra, nire kaxa dira. Begiak espazioa argi kontraren barrutik; dena zegoen hor Dantzan ari ziren, eta dardarka, muki moduan narrazioa soslaien amaiera dira (hori sekula joan ez zena berriro dira. Taldea Scream Club deitzen da eta ziurrena zukuan margo denbora. Siluetek berriz sutea. Izan ere, silueta horiek gu eta argi-fokuaren artean daude poesia-sortak, baina bere loraldiarenak. Kamiseta gauza baten eta bestearen arteko mugetan agertzen diren. bestea aurkitzen (erabiltzen) da, Olympiako punk-taldeak. Hitzak dira hemen eta orain ezintasuna, esaten didate elkar izendatzen zuten eta kuttunak ziren argi kontra, suteko garren argira, kontatzen didate, nigana iristen dira zergatik gauzatu daitezkeen aintzat hartuta. Pankartako distirak dira, baina Azucena Vieitesek egin du. Argi-kutxa, baina, hala ere, pintzelaren keinua ikus daiteke haien artean, silueten ileena ez dute hainbesteko loturarik

presentacionAzucena-laura

azucena-camiseta-bn

Azucena-itziar-bn

azucena-itziar-miren

azucena-publico-2

Bulbasaur: Feminismoa publiko berriengana eramaten

07-Bulbasaur_MariaPTQK
testua: Maria Ptqk.

Urtarrilaren 17an, Andrea Alvarado Vives, Blanca Mir eta Mirena Ossorno Bulbasaur fanzine feministaren sortzaileek T-festaren gonbita jaso zuten aurkezpen bikoitza egiteko: fanzinearen 4. zenbakia, batetik, eta Mirena Ossornok jaialdirako berariaz diseinatutako kamiseta, bestetik. Abagunea da, beraz, haien egitasmoa hobeto ezagutzeko: Bartzelonan sortu zuten 2012an, eta, harrezkero, urtean bi argitalpen kaleratu dituzte. Sortzaileen helburua argi egon da hasieratik: kultura feminista bultzatu eta publiko berri batengana hurbiltzea.

“Gure inguruak ez gintuela ondo ulertzen sentitzen genuen”, gogoratu dute. “Plataforma bat sortu nahi genuen zertarako eta feminismoa gizarte-mugimenduen eta akademiaren gune klasikoetatik atera eta beste publiko batzuei ezagutarazteko, politika eta kultura nahasiz, hizkuntza ulergarriaz, eta oreka bat bilatuz dibulgazio-artikuluen eta espezializatuagoen artean. Hau oso garrantzitsua da: ez jotzea segurutzat jendeak badakiela zertaz ari zaren. Eta jakin badakigu horrek lagundu diola fanzinearen arrakastari”. Euren ustez, argitalpenekin batera ekitaldiak eta jarduerak (tailerrak, kontzertuak, hitzaldiak) antolatzeak ere lagundu du; ekitaldi eta jarduerekin topaleku informala eta desinhibituak egin nahi izan dituzte. Fanzinearen 2. zenbakirako, esaterako, topalekua Hangar arte-zentroa izan zen, eta emakume danbor-joleei buruzko Tom Tom Magazine New Yorkeko aldizkariarekin batera antolatu zuten.

Lana antzean banatzen dute zenbaki guztietan. Andreak feminismoaren eta genero-politiken gaineko artikuluak idazten ditu, “eragilearen jarreraren ikuspuntutik”; Blancak eta Mirenak, berriz, alderdi bisualari (komikiak eta ilustrazioak) heltzen diote eta txandaka fanzinearen azala diseinatzen dute. “Gure ikuskerak elkarren osagarriak dira”, nabarmendu du Andreak. Hirukote sortzaileari era askotako kolaboratzaileak batzen zaizkie: testuak eta material grafikoa jartzen dituzten gizonak eta emakumeak. Bikain aukeratutako edukiak dira horren emaitza, abileziaz adierazten dute-eta kultura feministaren gaur egungo lurraldeko makina bat sentsibilitate eta arazo.

Bulbasaur fanzinearen apustuaren zati handi bat estetikaren aldekoa izan da, horrekin “aldendu gura dute riot grrrl eta do-it-yourself feministaren irudi tipikotik”, eta, aldi berean, itxura ez hain estereotipatua azaldu. Apustuaren beste zati bat, askoz ere erabakigarriagoa, elkarrizketak dira, sakonak eta zainduak, komunikabide sendotu askoren adinekoak. “Elkarrizketetarako ez daukagu profil zehatz bat”, argitu du Mirenak, “beste edukietan ez bezala, hemen ahalegina egiten dugu protagonistak emakumeak izan daitezen. Ibilbidea duten emakumeak, euren kontraesanei eta bizi-sasoiei buruz hitz egin dezaten, bilakaera bat izan dutenak, euren ibilbideaz ikasteko aukera emango digutenak”. Orain arte, pentsatuko ez genituzkeen pertsonaiak izan dituzte, esaterako Nathalie du Pasquier eta Veronica Forque. Azken zenbakian ere halakoak baditugu. Indar handiko bi desku-hartze daude, fanzinearen espiritua ondo adierazten dutenak: popa eta handinahia, aldi berean. Lehena Christina Rosenvinge eztabaida-sortzailea da, eta ahoan korapilo barik hitz egin du. Ez du zalantzarik bere iritzia emateko indie-n genero-diskriminazioari buruz ezagun egin den polemikaren gainean (Diagonal egunkariko “Machismo gafapasta” artikuluak sortu zuena), eta ez dio ihes egin gaur egungo amatasunaren gai labainkorrari ere. “Moda-aldizkari batek eskaintza egin zidan azalean nire semeekin agertzeko, amaren eguna zela-eta. Neuk, ostera, proposatu nien kontatzen ez den horri buruz izatea. Burua zorriz josita, etxea hankaz gora, etxeko lanak egin barik, umeak borrokan, eta zuk, bien bitartean, afaria erre duzu, kantu bateko leloa grabatzen ahalegintzen zarelako (…). Ez zitzaien ondo iruditu. Famatuek normalean erakusten duten irudi faltsua nahi zuten. Umeak apain-apain, ama erabat sasoitsu, lanbidea eta familia bikain uztartzen dituena, eta dioena: ‘Amatasuna da gertatu zaidan gauzarik onena’. Ez dut ipuin miragarri horretan parte hartu nahi”.

Fanzinearen 4. zenbakiko bigarren elkarrizketa Nancy Fraser iparramerikar eragileari egin diote, eta, beste gai batzuen artean, ekonomia feministatik heldu dio gaur egungo krisiari. Nahiz eta azterketa ekonomiko hutsa beharrezkoa izan, Fraserrek nabarmendu du ez dela nahikoa egoera orobat ulertzeko, eta begirada holistikoaren alde egin du, errealitateak dituen mailak biltzeko gai dena (horri sekzioartekotasuna esaten zaio, hizkera feminista teorikoan). Hala, Fraserrek gizartearen birsorkuntza nabarmendu du, biziari eta lan-indarraren produkzio materialari eusteko jarduerak, orokorrean ikusiezinak eta emetu egin direnak: umeak eta nagusiak jagotea, seme-alaben hezkuntzaren eta osasunaren ardura, eta, jakina, paradigma etxeko lana da, baina ez da horretara mugatzen. Krisiaren alderdi politikoari ere heldu dio (eskubideak eta askatasuna galtzea eta demokrazia-printzipioak higatzea) eta alderdi ekologikoari ere bai (gaur egungo garapen-ereduak natura-baliabideak ustiatzea). “Krisiaren hainbat joera ikusten ari gara, eta niri interesatzen zaidana da joera guztiak lotzea teoria kritiko batean, ikuspegi politiko sakonago batean, denak bere baitan hartzen dituena”, ondorioztatu du.

Hori ez da dena, ordea. Bulbasaur fanzinearen 4. zenbakian Monica Quesada sexu-terapeutak “plazera izateko eskubideaz” idatzi du; Brigitte Vasalloren Pornoburka. Desventuras del Raval y otras f(r)icciones contemporáneas liburuaren berri eman da, hau da, Raval auzoko bazterketa-esperientzietan oinarritutako liburuaz; Andrea Alvaradiren artikulu bat dago, ekintza positiboko neurriei buruzkoa, feminismoaren barruan eta kanpoan eztabaida piztu dute-eta; La Dinamitera-ko sortzaileetariko bat den Emma Fernandez Parcerisaren artikulu bat ere bada, arte-zirkuituetako emakumeen betiereko bazterketaz; Trina Robbins AEBetako adierazle nagusietakoak gogoan hartu ditu hango komiki undergroundeko egileak, gaiari buruzko hamar bat azterketa idatzi baititu Robbinsek; eta Bravas fanzineak Helke Sander zinemagileari buruz idatzi du, Wenders, Herzog eta Fassbinder-ekin batera Alemaniako Zinema Berriaren erreferentea baita Sander, Frauen und Film aldizkaria ere sortu zuena, zinema feministari buruzko Europako lehena, 1974tik 1981era argitaratu zena. Horrekin batera ditugu Begoña Garcia-Alen, Monstruo Espaguetti, Ferestec eta Ana Glavañ-en kolaborazio grafikoak, eta, ohikoak, Mirena Ossorno eta Blanca Mirorenak. Hain zuzen, Blanca Mirok “Sex and the City” berrikusi du, feminist cult bertsioan; bertan islatu du zer gertatuko litzaiokeen telebistako telesail ezaguneko protagonistari, kapitalismoaren eta (ai!) patriarkatuaren arteko lotura intimoa aurkituko balu.

Laburbilduta: Bulbasaur fanzine on horietako bat da, azpimarratzeko, bildumatzeko, murgiltzeko edota lotzeko gogoa eragiten duena, arian-arian fan-talde txikia eratzen duena, eta, desagertzean, faltan dituzun horietakoa. Horrelako fanzine bat.

01-bulbasaur-ordenandocamis

02-mesa-color

03-aurkezpena

04-aurkezpena3

05-lasbulbas

06-equipo-bulbaT-festa

(GEMA)

testua: Elena Medizabal
Esan behar dut zaila egiten zaidala Gemaren lan artistikoaz hitz egitea, Gema lan artistikotik banatzen badut; eta, era berean, esan behar dut, bere lanei begiratzen diedan bitartean, are eta garrantzitsuago iruditzen zaidala bere hitzak gogoan hartzea T-festako aurkezpenean. Gainera, argazkiei begiratzean, igartzen dut lanei diedan maitasuna haziz doala, baina are misteriotsuagoak iruditzen zaizkit tituluak eta oharrak. Izan ere, askotarikoak dira, eta asko eta askotarikoak dira haietako erreferentziak. Literatura, zinema, pintura, historia, eguneroko bizitza… keinu kulturalak eta enigmak, hitzetan kodetuak; horiekin, baten bati irribarrea zabalduko zaio eta bere birikak are gehiago zabalduko zaizkio arnasa sakonago hartu duelako. Izan ere, plazera eman die eskulturek, argazkiek eta marrazkiek adierazten dituzten trazuen eta tratuen leuntasunak, argitasunak eta maitasunak.

Gemaren ezaugarri bi nabarmendu beharko banitu, nabarmendu nituzke aurrez aurre erakusten dituen bizitasuna eta indarra, egiten duen guztian eragina dute-eta. Nire ustez, bere dohaina da egiten duen guztiak esanahi berezia hartzen duela, dela museo baten begiralea izateak, dela film bat kudeatu eta zuzentzeak; egiten duen horrek esanahi berezia du, eta zehatza eta dirdiratsua da egiten duenaren muga, hondo baten gainean dagoen figura bat bezala, eta hondo hori teknikoa eta existentziala da. Horrela izan dadin, bere arreta diziplinatu, arautu, metodiko osoa, bere artista-izaera, eskaintzen dio. Arduraldi bizia, eta ia makinikoa, du, osorik konprometitzen baita, eta badirudi, horri esker, horretatik aldendu daitekeela, zerbait objektibo bezala ikus daitekeela, bere izaeran eragina duena eta eztabaidaezinezko banakotasuna ematen diona.

Gema eta biok belaunaldi ia berekoak gara. Ia esan dut 80ko hamarkadako artistatzat dudalako neure burua, eta Gema 90ekoan kokatzen dudalako. Honela ikusten dut nik 90eko hamarkadako artea: hotza, zehatza, objektuala eta objektibatua… minimalismoaren, poparen eta arte kontzeptualaren oinordekoa. Arte horretan, sarri errealitateko gauzak, kategorizatuak, tasun egonkorrak dituzten laburpenetan definituak, erreferentzia egonkorrak dira, eta, aldi berean, nahasiak. Artistek, berriz, horrekiko ezberdintasunak adieraz ditzakete, euren jardunean lan egiteko modu bihurria izan dezakete, dramatismorako joera urriko kutsu punk eta arinarekin. Eta hortik asko du arte aratz eta objketualki legitimatu horrek: arte horrek, gauza den neurrian, gauzatzeko eta itxura emateko eskabideak ditu, eta horiek aukera ematen dute prozesuak sistematizatzeko eta artea objektuen eta diseinu-prozesuen arrazionaltasunetik hurbil dagoela sentiarazteko.

Gogorra, dirdiratsua, ordenatua, zehatza, geometrikoa, errepikakorra, aratza eta baliotsua diamantearen tasunak dira. Artea zuhaitzak ezkurrak ematen ditu, eta Gemak artea egiten du. Lan bakoitza, erronka bat; lan bakoitza, behar kontzentratua, eta lan bakoitza, misterio bat. Bere lanak ikusten ditudanean sortzen zaidan galdera, erretorikoa baino, esentzialagoa da: Artea da? Gemaren lanak mugetan daude eta ez daude diziplina bakar baten barruan ia inoiz, edo ez behintzat denbora batetik hona; eta, hala ere, ondo ezagutzen ditut bere lanean eskulturaren berezko lakonismoa eta zinemaren amets-irudia. Artea al da zirkulu itxura emanez zeloa behin eta berriz itsastea, gero eta handiagoa eginez, eskultura bat egiteko? Ez dago ezelako irudikapenik, ez dago konposiziorik ez aukeratutako itxurarik, biltzearen biltzeaz sortutakoa baino ez, ekinaren ekinez sortzen dena baino ez. Baina hori da egitearen funtsa, sortzea, beste helburu barik, itxura bat, aurrez ikus daitekeena baina aldi berean bakarra. Gemak horixe aukeratzen du, eskultura sortzea ez den beste guztia baztertzen du, beste helbururik gabe. Hori guztia da, otutzen zait, lan hau arte hutsa egiten duena. Eta Gemaren lanean beti dago keinuari uko egiten dion osagaia; egitekoaren, artelanaren, zerbitzura jartzen du bere burua. Eta horrela, iruditzen zait berarentzat artea zelanbait patuaren bihurrikeria dela, edo baieztapen ironiko bat, bere burua zerbait jasoagoagatik justifikatzen duena, eta zerbait hori Gema gorabehera existitzen dela: argia eta sendoa bada, ekintza artera iritsiko da; konfiantzarekin sinesten du hori, itxuraren eta zentzuaren objketibitatea duen eta sostengatzen duen pasio handiz.

Gemari entzuten diodanean, bere barrea gustatzen zait, zelan egiten duen barre kontuez, bere buruaz, eta bizitzaren gorabeherez, igarri egiten duela zer den arbitrarioa eta zer zorizkoa. Bere lanez hitz egiten dudanean, gustatzen zait zelan ferekatzen duen xehetasun bakoitza, gertaera bakoitza, hartu dituen erabakien arrazoia, aukeratu duen esaldia, zelan errespetatzen eta duintzen duen bere singulartasuna. Tematia da bizitza, esperientzia; misterioa dago, eta horri errespetu handia diola sumatzen dut; azaldu ezina baita, esaldi ezagunean sartzen ez den hori, itzulpenik edo sintesirik onartzen ez duen hori; dena da, den hori da, eta ezin da areago murriztu; paperean jartzen den hori, eta berak bakarrik daki zelan heldu den horra. The runner’s cut azken erakusketan, testuak jarri dizkigu, eta ikustearekin batera, ulertu nahi ditut, diskurtsoa ikusi nahi dut, baina ez!…. ezinezkoa da: ez da nobela bat, ezta poesia ere, nahiz eta lehenengotik baduen; kontua da, betiko moduan, artelanak gozarazi egiten digula eginda egotea eta bere presentzia fisikoa, eta hemen, tipografia da, fina eta garbia, kristal baten marraketa zelan. Berriro ere orokorrarekiko desberdintasuna, banakotasunaren baieztapena.

gema-presentacion-lowpresentación_GEMA-02-lowitziar_gema_low

T-festa OPEN 7: Azucena Vieites

Urtarrilaren 30ean, ostiralarekin, 19:00etan, T-festa OPENen edizio honetako hirugarren lankidetzaren aurkezpena izango dugu. Kamiseta bat prestatu dugu Azucena Vieites artistarekin, eta Puerta espazioan aurkeztuko dugu (Zabalbide kalea 17, Bilbo). Oso tarte atsegina igaroko dugu hizketan, kamiseta hau egiteko prozesua hizpide hartuta, artistak egindako lan zabalagoaren barruan kokatuta. Arratsalde-pasa lagunarte atseginean. Zuen zain gaituzue!
Lankideak: Eusko Jaurlaritza (Sorkuntzako Lantegiak) eta Bilbotex.

IMAGEN TFESTA COLORIrudiari dagokion proiektuan, Soapzine edo Girls Like Us bezalako argitalpenetatik hartutako testuetatik abiatuta egin behar ziren irudikapenak, marrazketa eta pinturako teknikak erabiliz. Collages. Break Out of Your Shell izeneko lanaren emaitzak Vitoria-Gasteizko Montehermoso Kulturunean izan zen 09 Artea eta Ikerkuntzaren esparruan jarri ziren ikusgai. Ordutik hona, emaitza horietara hurbiltzen saiatu naiz, amaitu ez den prozesu batean sartuta. T-festarako proposamena prozesu horretan dago.

Azucena Vieites (Hernani, 1967)
Egin dituen banakako erakusketen artean, honako hauek aipatuko ditugu: Tableau vivant, Museo Reina Sofía (Madril, 2013) eta Fundido encadenado-Break You Nice, MUSAC (Leon, 2012). Hainbat proiektutan hartu du parte, adibidez, Dig Me Out izenekoan (www.digmeout.org). Arte Ederren Fakultateko irakasle elkartua da Salamancako Unibertsitatean. 1994an Erreakzioa arte eta feminismoaren arteko proiektua sortu zuen kideetako bat da.

T-festa OPEN 6: Fanzine Bulbasaur

Urtarrilaren 17an, larunbatarekin, 18:30ean, T-festa OPENen edizio honetako bigarren lankidetzaren aurkezpena izango dugu. Kamiseta bat prestatu dugu Fanzine Bulbasaur neskekin, eta Puerta espazioan aurkeztuko dugu (Zabalbide kalea, 17, Bilbo). Kamisetak, fanzineak eta autoedizioa, larunbat arratsaldean ondo-ondo pasatzeko.
Lankideak: Eusko Jaurlaritza (Sorkuntzako Lantegiak) eta Bilbotex.

BULBASAURIMAGEN

T-festa OPEN 5: Gema Intxausti

Ostiral honetan, abenduak 19, gaueko 8-retan PUERTA-n (Zabalbide 17, Bilbo) Gema Intxaustik T-festa-rekin batera diseñatutako kamiseta aurkeztuko dugu. Bestealdetik, Gema izango da gurekin bere obraren inguruan ibilbide bat azaltzeko. Benetan interesgarria!
Kolaboratzaileak: Sormen Lantegiak eta Bilbotex.

Gema Intxausti, Gernika 1966. Arte Ederrak ikasi zituen Leioako fakultatean (UPV/EHU), eta zinema UCCA-n, Ingalaterran. 1990etik hona, hainbat erakusketa kolektibo jarri ditu. Orain dela gutxi “Wilder is the new black” izan du ikusgai La taller galerian.

Gema

“Emakume gazte batek kamiseta erantzi, eta biluzik zeharkatu zuen kirol-esparrua. Telebistako kamerek ondo jaso zuten gertatutakoa. Korrika ikusi genuen, irribarrez; zoriontsua ematen zuen, esperientziaz gozatuz… Ziurrena, bere gorputz ederra erakutsi baizik ez zuen egin nahi, eta hori ere ez da gutxi. Emakume horrek uko egin zion gero ikuskariari, hain zuzen, eskaintza mamitsu bati, argitaraldi handiko estatuko aldizkari batean bustitako kamiseta batez paratzeari. Erresuma Batuan gertatu zen, baina berak ez zuen ezer berezirik aldarrikatu nahi. Ez zuen ezer saltzen; izan ere, streaking-a beste hamarkada bateko praktika bat izan zen, nudismoaren bidez protesta egitekoa. Gabardinarik gabeko exhibizionista bat zen, kalezulo ilun eta ezkutu batean egon ordez, kirol-zelai bat zeharkatu zuena.”

Vuelve T-festa OPEN

LOGO_tfesta_OPEN1 Durante los próximos meses, en T-festa vamos a colaborar con distintas artistas que realizarán un diseño de camiseta el cual será presentado en Puerta (C/Zabaldide, 17. Bilbao). Serán un total de tres encuentros y cada una de estas presentaciones se realizará en un formato distinto, os animamos a asistir y participar.

La primera presentación de este año será con Gema Intxausti, el próximo 19 de diciembre. Presentaremos en Puerta el diseño que ha preparado y Gema realizará un recorrido por su obra y todo aquello que le interesa. Y tras un parón navideño, en enero contaremos con las colaboraciones de las chicas de Fanzine Bulbasaur y con Azucena Vieites.

En definitiva, una nueva oportunidad para el encuentro entre artistas que trabajan en camiseta y aquellas/os que realizan su primer acercamiento a este soporte.

Colaboran Gobierno Vasco (Fábricas de Creación) y Bilbotex.

IKASTEX

T-festa (Art T-shirt Festival) y Bilbotex se unen para iniciar un nuevo proyecto juntos. Ikastex es una serie de talleres en los que explorar diferentes técnicas, conocimientos y sensaciones plásticas sobre camisetas. Serán cursos dirigidos a personas sin conocimientos previos, así como otros dirigidos a profesionales. Se trabajarán las diferentes técnicas y ocasionalmente se realizarán sesiones con diseñadores de moda o artistas de notable trayectoria. En estos encuentros indagaremos en el proceso creativo y en las cuestiones formales tanto como en las cuestiones técnicas.

El primer curso de iniciación teórico/práctico de serigrafía textil tendrá lugar el sábado 13 de diciembre de 2014. Se plantea como un primer acercamiento a la técnica de la serigrafía y está dirigido a personas que no tengan conocimientos previos y que estén pensando en crear su propia marca o línea de camisetas, o bien para aquellas que ya tengan una marca creada y por ello quieren conocer bien la serigrafía. En este curso se compartirán las nociones básicas de cara a pensar en serigrafía textil en concordancia con sus posibilidades gráficas, en definitiva, los resultados.

Fecha: Sábado 13 de diciembre de 2014.

Horario: De 9h a 16h

Lugar: Bilbotex, C/ Biarritz, N º 5. Bilbao.

Precio: 95 euros por persona (incluye materiales)

Imparte: T-festa (Rosa Parma y Laura F. Conde) / Bilbotex (Leire Olazabal)

Público: Dirigido a personas a partir de 18 años sin conocimientos previos en serigrafía (a poder ser con conocimientos básicos de Adobe Photoshop)

Objetivo: El objetivo de este taller es conocer las nociones básicas de la serigrafía manual, se trata de un conocimiento necesario para pensar un estampado para serigrafía antes de diseñarlo. Para ello es fundamental la parte práctica, cada alumna/o desarrollará un diseño sobre camiseta.

Inscripciones: ikastex@gmail.com / 620 584 185 (plazas limitadas)

cartel_ikastex-5-low

Taller F+Hacking Materials con Paola Guimerans en Tabakalera Donosti

10480999_852856721394247_7870384920432408934_n

Dentro las líneas de trabajo que tiene la plataforma T-festa, colaboramos con diferentes artistas y diseñadores para que estos propongan talleres que ayuden a conocimiento de distintas técnicas y procedimientos artísticos.
El cometido de estos talleres es disfrutar y aprender estimulando la creatividad de forma sostenible. Para ello difundimos técnicas accesibles y sencillas así como técnicas más elaboradas y complejas, de esta manera lxs almunxs podrán ampliar su conocimiento para crear tus propias prendas.
En el año 2013 invitamos a participar a la artista Paola Guimerans dentro de la programación T-festa OPEN. El objetivo era que nos propusiera un taller sobre nuevas tecnologías aplicadas al textil, con el objetivo de poder abrir ese campo de conocimiento a los artistas con los que trabajamos y también a empresas de estampación textil. Y ahora volvemos a plantearlo el 29 de noviembre en Tabakalera Donosti dentro de la semana Eginzaleak y nuevos diseñadores digitales. Y de nuevo contamos con la colaboración material de Bilbotex para realizar este taller. Podéis apuntaros a través de la web de Tabakalera. ¡Plazas limitadas!

Taller F+Hacking Materials
Coordinación: T-festa
Impartido y diseñado: Paola Guimerans
Colabora: Truca Rec
Taller dirigido a profesionales y aficionados (estudiantes, artistas, diseñadores, ingenieros, programadores, etc…)

El artista como creador o inventor, en su intento por apropiarse de nuevos materiales y herramientas tecnológicas para expresar sus ideas, ha conseguido generar nuevas formas de interacción. Más allá de las prácticas digitales, nos encontramos con un nuevo entendimiento de la tecnología como material para el diseño. Hilos y telas conductoras, pinturas que reaccionan al calor, herramientas electrónicas de código abierto o la filosofía do-it-yourself son solo algunas de las claves que explican la actual hibridación que existe entre la electrónica y las técnicas tradicionales de creación. Diluyéndose la frontera entre disciplinas, a través del dibujo, la pintura y la costura, este taller invita a los participantes a construir circuitos, experimentar con nuevos materiales y explorar los potenciales creativos que ofrece la integración de la electrónica en textiles( e-textiles).

Paola Guimerans. Es una artista y educadora que investiga nuevos materiales y usos creativos de la tecnología en la educación no formal. Defensora de la cultura maker e inspirada por la cultura del hazlo-túmism@ en su trabajo explora nuevas expresiones de arte y diseño interactivo. Ha sido profesora en la Parsons The New School for Design, NY. En esta escuela ha impartido talleres sobre wearable technology, etextiles y soft circuits. También, ha trabajado para el Fashion Technology Lab y para la escuela experimental de niños Q2L Institute of Play, NY. Su su trabajo ha sido expuesto en varios centros y museos como el Eyebeam Art+Technology Center NY, MedialabPrado Madrid, MACBA Barcelona, o Ventana244 Art Space Brooklyn, NY.

TrucaRec. Es una asociación dedicada al reciclaje creativo de ropa usada; un laboratorio donde cortar, coser, hablar, diseñar, y, en definitiva crear y recrear. Empezó hace ya mas de cinco años como puntuales experiencias autodidactas customizando prendas y se ha materializado hoy día en un espacio físico de encuentro e intercambio transformación, situado en un rincón de Bilbao La Vieja.

Taller de estampación en tela FAST COLOR PRINTS – SKYLAB’014

En T-festa empezamos el nuevo curso con fuerza! El sábado 6 de septiembre estaremos en el Skylab’014 en Torrelavega con unos talleres de serigrafía de guerrilla en la Mauro Muriedas a partir de las 17:30h.

Las personas asistentes podrán explorar con pantallas de serigrafía y reservas realizadas con vinilo u otros materiales combinaciones de formas y colores para crear un estampado. Todo a través de la serigrafía directa, trabajando con pantallas, tintas y materiales de serigrafía y rotuladores textiles. Estamparemos sobre bolsos de tela pero cada participante puede traer camisetas y retales que tengan por casa para hacer pruebas antes de estampar o para realizar alguna otra edición en diferentes soportes. Y todo con la colaboración de Bilbotex.

Las plazas se han agotado en seguida, así que seguiremos preparando cositas para que podáis formar parte, nos hace mucha ilusión.

Nos vemos!

10506733_1442017439393050_3033991591102033753_o