Itziar Okariz

A ROSE IS A ROSE IS A ROSE
ARROSA BAT DA ARROSA BAT DA ARROSA BAT DA ARROSA BAT

 

Entzudazue orain! Ez naiz tontoa. Badakit eguneroko bizitzan normalean ez dugula esaten hau da hau da hau. Bai, ez naiz leloa, baina nik uste dut bertso harekin gorritu zela lehenbiziko aldiz arrosa ingelesezko poesiaren ehunka urteko historian .1

Orain dela gutxi zera galdetu zidaten: Zure bularrek zer-nolako itxura dute? Jantzita daramadan bularretakoak duen itxura dute, eta bularrei eusten eman ditudan 30 urteena ere bai.2

Ezin duzu alde batera utzi; tean azukrea botaz gero, badakizu gozatu egingo dela, hau da, azukreaz dakizunaren ondorioz, badakizu zer gertatuko den: horixe bera gertatzen da feminismoarekin. 3

1. Gertrude Stein. Four in America.
2.. Itziar Okariz. Garuna muskulu bat da.
3.Itziar Okariz. Insist on certain things.

Tixertari dagokionez, bereziki nabarmendu nahi ditut testuaren hasiera markatzen duen lerro zuta eta alboan uzten duen espazioa. Josturan, lotunea, bira, buelta. Profil hori. 16:07. Leuna. 16:20. 16:45. Kanpora eramango dut. Ehuna. Testua bloke bat da, bi bloke eta zerbait gehiago. Horrela mugitzen da. Distantziaren arabera, laua ematen du. Eta ikusten dugu gorputz bat biltzen duela. Gorputz batek heltzen diola. Amets bati heltzen dio.

Polo baten gainean jarritako tixerta. Gain jarritako geruzak, behin eta berriz gertatzen da Itziarrekin. Denbora edukiz gero, hurbiltze-mota guztiek sortzen dute aukera, berriz enkoadratzeko aukera, zabaltzekoa. Oso zaila da artea egitea. Oso zaila da izatea eta erabiltzen jakitea.

Nik uste dut lehenbiziko aldia Guggenheimen izen zela. Gazteagoa nintzen, eta Chacun à son goût erakusketaren inauguraziora gonbidatu ninduten ustekabean. Ate nagusitik sartu nintzen, eskailerak jaitsiz, ez naiz gogoratzen norekin, baina ondo gogoan dut jendetza handia zegoela barrualderantz mugitzen. Zerbait entzuten zen. Jende-uholdean sartu eta amore eman nuen. Gehiago aurrera egiterik ez genuenean, zerbait entzun genuen. Gogoan dut jendetzaren artean Itziar ikusi nuela, zutik txaloka. Ez dut gogoan jendea txaloka hasia ote zen, edo geroxeago hasi ote ginen. Ez nuen ezer ulertzen. Ez nekien beranduegi edo goizegi iritsia nintzen. Sekula ez nintzen egona horrelako inaugurazio batean. Hau da, sekula ez nuen izan horrelako esperientzia bat lehenago. Esperientziaz ari naiz, inaugurazioan izan ziren txaloez, une zehatz horretan, era zehatz horretan. Txalo horiek egin zutena eginez. Eta horixe da gogoan dudan gauza bakarra. Oso ondo.

Haitzulo bat Kantabrian. Haitzezko sabai bat, ez oso garaia, eskuz beterik. Lurraren eta sabaiaren arteko espazioak zuzen eramaten gintuen eskuak hor jarri zituzten pertsonek aztarnak uzteko egin behar izan zuten keinura. Hutsune positibo baten modukoa zen: garaiera, adin eta sexu desberdinetako pertsonak harrira egokitzen, oinak lurrean, besoa jasota eta eskua sabaiaren kontra. Itziar etorri zitzaidan gogora, nola dagoen zutik, zutik dagoenean.

Eskuak. 1, 1, 2, 1… Haustura bat taberna batean, bi zerbeza eskatzen. Eskuarekin bi, bi atzamarrekin, tabernariari bi zerbeza eskatzeko keinua. Eraikinak igotzea: Abando RENFE geltokia, Bilbo. Plaza bat agerrarazten dut, duen karga guztiarekin. Haustura esatean, nabarmendu egiten duela esan nahi dut, biluzi egiten duela. Orain dela gutxi, taberna batean egon nintzen, eta barra margotu berri zegoen, marroi ilunez, tabernariaren azalak zuen kolore berberaz. Taberna jardunean zegoen, margotu berri zegoela zioten kartelak barraren gainean jarrita. Hortik aurrera, haustura edo aukera izan zen dena. Barra ukitzeko ezintasunak agerian utzi zuen zein hauskorrak diren bizitzeko lagungarri zaizkigun usteak; edo, besterik ez bada ere, azaleratu egin zituen. Zure etxeko lurzoruan etzatea, sekula etzan ez zaren alde batean. Bat-batean, errealitatea den bezala agertzea, mugitu. Artea, hein batean, bizitzari dagokion ezegonkortasunean ernai irautea da.

This girl is on fire. Hitzak idaztean zera esan nahi dut: NESKA HAU SUTAN DAGO. Era berean, tixertaren etiketa nabarmentzen dudanean, zera nabarmendu nahi dut: etiketa. Itziar Okariz. Ametsen egunkaria, 2014ko azaroaren 15a.

Maruja Mallok elkarrizketa batean esan zuen bakardadea zela bere kapital handia. Pertsonek jasaten duten bakardadea zuen hizpide. Izadi bizidunak.

Paris was a woman. Jainkoa emakume beltza da.

G.B.

por Lorea Alfaro

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*